تبلیغات
حضوری برای ظهور - پاداش‌های عظیم در قبال انجام عملی ساده!

گاه در روایات براى دعاها و زیارات و نمازها و اذكار پاداش هاى عظیمى ذكر شده است كه ممكن است این سؤال را براى خوانندگان مطرح كند:
 آیا هر فرد مسلمانى كه چنین اعمال ساده‌اى را انجام دهد از چنان پاداش‌هاى عظیم بهره‌مند مى‌شود و اصولا چه رابطه‌اى میان این اعمال و آن همه ثواب و پاداش است؟
پاسخ*
اولا: این روایات شامل همه گناهان نمی‌شود.
این گونه روایات شامل حقّ النّاس نمی‌شود، آنها باید پرداخته شود. همچنین شامل گناهانی که حدّ شرعی دارد نمی‌گردد، بلکه باید حدّ آنها شرعاً اجرا گردد، و شامل گناهانی که جبرانی، مانند قضا و کفّاره دارد نیز نمی‌شود، چون قضا و کفّاره با این اعمال ساقط نمی‌گردد، و شمول آن نسبت به بقیّه گناهان، با توجّه به عفو و کرم خداوند، چیز بعیدی نیست.

ثانیا: این پاداش‌ها متوقف بر شرایطی است.
دریافت این پاداش‌هاى عظیم مطابق صریح آیات قرآن و روایات، متوقّف بر ایمان و اخلاص و تقواست، چنانكه در قرآن كریم مى خوانیم: «إِنَّمَا یَتَقَبَّلُ اللهُ مِنَ الْمُتَّقِینَ»[1]
در روایتى از امام صادق(علیه السلام) آمده است: «مَنْ قالَ لا إِلهَ إِلاَّ اللهُ مُخْلِصاً، دَخَلَ الْجَنَّةَ، وَ اِخْلاصُهُ اَنْ یُحْجِزَهُ لا اِلهَ اِلاَّ اللهُ عَمّا حَرَّمَ اللهُ عَزَّ وَ جَلَّ; كسى كه «لا اله الا الله» را با اخلاص بگوید، داخل بهشت مى شود و اخلاصش این است كه «لا اِلهَ اِلاَّ اللهُ» او را از تمام آنچه خداوند متعال حرام كرده، باز دارد».[2]
قابل توجّه اینكه مرحوم علاّمه مجلسى در بحارالانوار چندین حدیث به این مضمون نقل كرده است.[3]
و نیز در پاره اى از روایاتى كه در مورد پاداش عظیم زیارت ها آمده، جمله «عارِفاً بِحَقِّهِ» دیده مى شود كه مفهومش آن است: آن امام را واجب الاطاعة بداند و دستوراتش را بكار گیرد; در یكى از این روایات امام كاظم(علیه السلام) مى فرماید: «اِذا عَرَفَ حَقَّهُ وَ حُرْمَتَهُ وَ وَلایَتَهُ...».[4]
ثالثا: حفظ پاداش‌ها هم مهم است.
حفظ این دستاوردها و پاداش ها نیز مهمّ است; زیرا ممكن است كسى با اعمال صالحى پاداش هاى عظیمى براى خود فراهم سازد، ولى بعداً با اعمال زشت و گناهان عظیم آنها را از نامه اعمال خود بشوید; در حدیث معروفى از پیامبر اكرم(صلى الله علیه وآله) مى خوانیم كه: هر كس لا اله الا الله بگوید، خداوند درختى در بهشت براى او غرس مى كند (حضرت همین سخن را درباره اذكار دیگرى نیز فرمود). مردى از قریش در آنجا حاضر بود، عرض كرد: اى رسول خدا! بنابراین درختان ما در بهشت بسیار زیاد است! حضرت فرمود: «نَعَمْ! وَ لكِنْ اِیّاكُمْ اَنْ تُرْسِلُوا عَلَیْها نِیراناً فَتُحْرِقُوها; آرى! ولى برحذر باشید كه آتشى نفرستید كه آن درختان را بسوزاند». سپس پیامبر به آیه 33 سوره محمد: (وَلاَ تُبْطِلُوا أَعْمَالَكُمْ...) استدلال فرمود.[4]
پی نوشت:
[1] _ سوره مبارکه مائده؛ آیه 27
[2] _ بحارالانوار، جلد 90، صفحه 197، حدیث 21.
[3] _ همان
[4] _ اصول كافى، جلد 4، صفحه 582، حدیث 9.( مرحوم كلینى در همان باب روایات دیگرى نزدیك به همین مضمون آورده است).
[5] _ بحارالانوار، جلد 90، صفحه 168، حدیث 3.
* برگرفته از پیشگفتار مفاتیح نوین؛ آیت الله مکارم؛ ص24






طبقه بندی: مباحث اعتقادی، گفتمان اعتقادی، شبهات اعتقادی،
برچسب ها: پاداش های عظیم، بخشش همه گناهان، پاداش های بزرگ، ثواب فراوان،
تاریخ : چهارشنبه 20 خرداد 1394 | 03:03 ق.ظ | نویسنده : مهدی شبان مسک | نظرات

  • گود ای
  • رتبه سنج گوگل

    رتبه سنج گوگل

    onvan

    اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم